Bugün, dünyada çocuklara armağan edilmiş tek bayramı kutluyoruz. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün çocuklara emanet ettiği 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda sokaklar şenliklerle, okullar şiirlerle dolu.
Ancak TÜİK’in en son açıkladığı veriler, bu coğrafyada çocuk seslerinin her yıl biraz daha azaldığını ortaya koyuyor. 1970’lerde nüfusunun neredeyse yarısı (%48,5) çocuk olan Türkiye, bugün bambaşka bir tablonun eşiğinde.
Demografik Alarm: %24,8 ve Ötesi
2025 ve 2026 başı itibarıyla çocuk nüfus oranımız %24,8‘e kadar gerilemiş durumda. Bu sadece bir istatistik değil; toplumun kökten değiştiğinin kanıtı. Toplam doğurganlık hızımız, bir nüfusun kendini yenilemesi için gereken 2,1 eşiğinin çok altına, 1,48‘e düşmüş durumda. Yani artık “genç ve dinamik Türkiye” tanımı, tarih kitaplarında kalma riskiyle karşı karşıya.
Avrupa’nın İzinde: Hızlı Yaşlanma Treni
Yıllarca Avrupa Birliği ülkelerinin yaşlanndığını ve Türkiye’nin genç nüfusu ile ekonomide fark yaratacağı tezi söylendi durdu. Ancak artık o fırsat pencerisi de hızla kapanıyor.
AB yaş ortalaması (%44,7 ortanca yaş), Türkiye için uzak bir gelecek değil. 2007 yılında sadece 28,3 olan ortanca yaşımız, bugün 34,9’a dayandı. Bu, Avrupa’nın 50 yılda geçtiği yaşlanma yolunu bizim sadece 18-20 yılda katettiğimizi gösteriyor. Biz yaşlanmıyoruz, adeta yaşlanmaya koşuyoruz.
Sonuç: Geleceği İnşa Etmek
23 Nisan’ın anlamı, sadece geçmişteki bir egemenlik devri değil, o egemenliğin emanet edileceği bir neslin varlığıdır. Eğer çocuk nüfusumuz projeksiyonlardaki gibi 2100 yılında %14,5‘lere düşerse, bu bayram sadece nostaljik bir anı olarak kalabilir. Demografik dönüşüm bir kader değil, yönetilmesi gereken bir süreç. Çocuk Bayramı’nı kutlarken, çocukların refahını ve sayısını artıracak politikalara her zamankinden daha çok ihtiyacımız var.
Tüm Türkiye’nin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı Kutlu Olsun
